کم کم کوچهها و خیابانها حال و هوای دیگری پیدا میکنند. از چند روز مانده به ماه مهمانی خدا، بوی عطر مسجد در محله ها پیچیده و دستهای مهربان، مشغول خانهتکانی خانههای خدا هستند. گویی قرار است بار دیگر فرشتگان بر زمین مهمان شوند و دلها رو به آسمان بگیرد. ماهی که قرآن در آن نازل شده، ماهی که هر نفسش ثواب دارد و خواندن یک آیه از کتاب آسمانی برکت یک ختم کامل را برایمان به ارمغان میآورد.
آماده باش همگانی برای استقبال از ماه خدا
این روزها در هر محلهای که قدم بگذاری، صحنههای زیبایی میبینی.پیرمردهایی که با عشق، گرد و غبار از روی ضریح و منبر مسجد میزدایند. جوانانی که آستین بالا زدهاند تا فرشهای حسینیه را بشویند و خانه را برای مهمانان آماده کنند. زنانی که پردههای تکیه را شسته و برای مراسم دعا و قرآن، سفرههای افطار را آماده میکنند. این شور و حال تماشایی است.
اما همه مساجد و تکایا در یک وضعیت نیستند. بعضی از خانههای خدا به ویژه در محلههای کمبرخوردارتر، چشم انتظار دستهای مهربانتری هستند. برخی نیاز به فرش نو دارند، برخی سیستمهای گرمایشی و سرمایی اشان جوابگوی جمعیت روزهدار نیست و برخی دیوارهایشان ترک برداشته و نیاز به مرمت فوری دارد.
در آستانه این ماه مبارک همه نهادها وسازمانهاو همه ما مردم وظیفه داریم. مسئولان شهری باید امکاناتشان را در اختیار مساجد بگذارند. نظافت معابر اطراف خانههای خدا، تامین روشنایی مناسب، کمک به مرمت و بازسازی اماکن مذهبی، کمترین کاری است که میتوان برای میزبانان ماه خدا انجام داد.
خیرین و توانمندان هم میتوانند دستگیری کنند. یک مسجد اگر فرش کهنه دارد، اگر یخچال ندارد، اگر بلندگویش صدا نمیدهد، همه ما در برابر آن مسئولیم. ماه رمضان ماه مهربانی و همدلی است. بیایید نگذاریم هیچ مسجدی به خاطر کمبود امکانات نتوانداز مهمانان خدا پذیرایی کند.
مراقب باشیم روزه امان خراب نشود
اما آمادهسازی مساجد همه ماجرا نیست. ماه رمضان به ما میآموزد که مراقب رفتارهایمان باشیم. روزه فقط نخوردن و نیاشامیدن نیست. چه بسیار روزهدارانی که از گرسنگی و تشنگی، اما از غیبت و دروغ و کنایه زدن به دیگران ازروزه اشان بهرهای نبرده اند.
این ماه ماه مهربانی است. یعنی زبانمان را از حرفهای زخمدار و کنایهآمیز دور کنیم. یعنی چشمهایمان را از نگاههای ناروا ببندیم. یعنی دلهایمان را از کینه و کدورت پاک کنیم.
در این میان حرمت ماه خدا را باید همه نگه داریم. بعضی ممکن است به دلایلی نتوانند روزه بگیرند. این را نمیدانیم و قضاوت هم نمیکنیم.اما همه ما در این ماه یک وظیفه مشترک داریم: تظاهر به روزهخواری در ملاء عام دلهای روزهداران را میآزارد و این با روح ماه رمضان سازگار نیست.
ماه مهمانی خدا از راه رسید. بیایید دست در دست هم، هم مساجد را آباد کنیم، هم دلمان را. بیایید مراقب زبان و رفتارمان باشیم و بگذاریم امسال ماه رمضانی سرشار از مهربانی را تجربه کنیم. همه ما در برابر این ماه مسئولیم؛
مسئول خوب میزبانی کردن، مسئول خوب روزهداری کردن، مسئول خوب همسایه بودن. رمضان آمد، بیایید مهربانی را تمرین کنیم.
